Sunday, January 15, 2012

The awkward moment when...

Dahil walang magawa, inaya ko mga friends ko na gumala sa Glorietta kahapon. After kumain ng Sizzling Bangus na may free na sabaw, sinamahan namin ang isa pa naming kaibigan na bumili ng ticket kasi manonood sya ng Alvin and the Chipmunks.

At dahil may mga rebulto (rebulto talaga... hehehe) ang mga chipmunks sa Glorietta Cinema hall, nagpapicture ang aking mga kaibigan using my HTC Sensation phone hehehe.. yabang...

Syempre after picture, para lang kaming nagtutumpokang kuto para tingnan kung maganda ba ang kuha nila...

Ayon na browse browse na... nang biglang...

Friend 1 (Guy friend): Hala!!!
Friend 2 (Gal Friend): [Na blanko.. hindi nakapagsalita]
Ako: Sheeeeettttt!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Hindi ko pala na-delete ang picture ng semi flaccid kong putotoy.... waaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!

Kaya ayon, pinanindigan ko na lang... at sumakit ang aming mga panga sa kakatawa.... :)

Saturday, January 14, 2012

Paalam Dennis...

Nabasa ko sa FB Wall ng kapatid ni Dennis...

"Dennis (insert middle name and last name here) - April **, 19** to December 12, 2011"

I froze. Literally. Natanong ko sa sarili ko kung tama ba ang interpretation ko?. Binasa ko ulit, and it sinked in, wala na daw di Dennis. <<(click the link)

Kaagad akong nag-private message sa kapatid nya. Pero walang reply. Dahil atat much ako, tinawagan ko ang ate ko kung alam na ba nila na patay na si Dennis. At confirmed nga, wala na si Dennis.

Hindi ko alam kung ano dapat ang maging reaksyon ko. Should I cry? I even forgot to breath for a couple of seconds. Ok not couple, siguro mga 6 seconds. Parang totyal lang kasing pakinggan ang "couple of seconds"... duh!!! I paused for a while na lang to offer a short prayer.

Undeniably, Dennis played a big part in my doomed life. He baptized me to this world. Assuming wala ako inkling to be a gifted one. hahaha He introduced me to many things and helped develop some of my innate qualities. He taught me how to be strong, be patient, and give up things for a right reason. I know he loved me more than his life. It's just that he jumped into the waters without testing it.

After we separated our ways, i fought back the urge longing to be with him. And I promised myself na dapat hindi na ako magpapakita sa kanya upang hindi ko masyadong ma-feel ang sakit. And I was true to my word, I distance myself from all the opportunities na pwede kaming magkita. I made my heart hard for him because I know that I will give in once persuaded.

Kaya hindi talaga ako nakikipagkita sa kanya kung iimbetahin nya ako. Pero minsan nag-chachat kami lalo na yong nasa abroad na sya. He always asked for my advice. Hindi naman ako si Doctor Love pero sabi nya, bina-value nya daw opinyon ko.

And now that his gone, all i can give was a sincere prayer that he will be okay there in somewhere. Though he did not deserve to die a very painful death. He was murdered using a "bolo" and his head was nearly cut-offed (may ganito bang word? hindi naman nagrereklamo ang spell checker... hehehe). Na balat na lang sa leeg ang kumakapit. Napaka-gruesome. Super walang awa ang gumawa. Motibo: pagnanakaw. And the murderer is still on the loose.

.
.
.
I attended the burial. And while he was laid to rest.. this song played in my iPod Shuffle....

May you rest in peace Denz...




Friday, January 13, 2012

Merlin

Just finished watching the Seasons 1, 2, 3 and 4 of Merlin. Naaliw kasi ako. Aside sa mahilig ako sa magic magic, ang kulit lang ng character ni Merlin lalo na pag inaalaska nya si Arthur. hehehe.

Para maka-relate kayo, heto ang mga pics nila...

Ayan ang mga bida sa Merlin.


 Eto si Merlin (Colin Morgan)... bagay sa kanya ang lampa na role... hehehe

Meet King Arthur (Bradley James)... palaging niloloko ni Merlin na mataba... hehehe

The Knights: Sir Elyan, Sir Leon, Sir Percival, Sir Lancelot and Sir Gwain

Closer look with the knights... 

Sir Leon (Rupert Young)


Sir Percival (Tom Hopper)... sya lang ang pinakakaiba sa lahat ng knight kasi short sleeves ang kanyang chain mail vest... hongtangkad pa... sigurado akong magugustohan ni Zai Moonchild assuming close kami... hahaha ang pamatay na arms ni Tom.


Sir Lancelot (Santiago Cabrera)

Sir Gwain (Eoin Macken)

At sa sobrang google ko, nag pose pala sa GT Gay Times ata... hindi ako sure e ang tatlong to...

At sa sobrang google ko pa ulit... feeling ko gusto ko na si Gwain in his angel outfit... hehehe

Si Eoin pa din... sana ganito muscles ko... hahaha


 At eto pa... bagong paligo look ni Santiago Cabrera... hehehehe



Pero ang mas makatawag makabuhay titi (ang bastos ko na shetness) pansin ay eto
.
.
.
.
.
.
.
.


 Phew... ang hotta hotta ni Tom Hopper a.k.a. Percival... hehehehe... ang landi ko na

Try niyong panoorin (sa hindi pa nakakapanood) ang Merlin. Nasiyahan ako pwamis, ewan ko lang sa inyo... hehehehe...

Thursday, January 12, 2012

For 2012

Ipagpatuloy ko sana ang pagkukwento kay Boo at isa pang kahindik-hindik na balita (hehehe... parang balita sa radyo lang). Pero naisip ko na dapat huwag muna negative. (Kung sabagay negative naman talaga ang mga nakasulat dito sa blog na ito... hehehe.. kaya nothing's new). Kaya sa pag-gawa ko mismo ng  entry na 'to, right now ko mismo iisipin kung anong gusto kong mangyari ngayong 2012. Parang as of now, wala pa kasi akong plano sa buhay. Hehehehe.

(Sana marami akong maisip... hehehe)

1. Gusto kong magluto.
Hindi naman sa gusto kong maging chef, pero trip ko talagang magluto this year. I have been living here in manila for 1 year and 8 months na pero puro fast food and lutong karenderya lang ang lamang-tyan ko (sorry, wala pa akong nalunok na ano, na something, simula nong andito na ako sa manila... hehehe). Kaya sawang-sawa na ako!!! ano ba naman kasi same na putahe lang palaging niluluto sa favorite kong karenderya. E wala naman ding magluluto para sa akin. Kaya ngayong sweldo, bibili na ako ng rice cooker muna. Then sa susunod na sweldo ulit, electric stove na (ok kaya ang electric stove? para kung lilipat na ako ng condo, pwedeng pwede na... hehehe). At saka excited much na akong magluto ng tuyo, corned beef, sardinas, ma-ling at iba pang klase ng de-lata... hehehehe. Expertise ko: magprito.

2. I-gala ko si Mother dear sa Singapore, Malaysia at Thailand.
Dapat within this year makapag-ipon na ako para madala ko naman si Mamang sa mga lugar stated above. At para makalabas man lang sya ng bansa di ba? Puro na lang kasi Cebu, Bohol, Manila ang napupuntahan nya lalung-lalo na kung may promo ang Cebupac. Tipid pack kasi ako... hehehehe. Teka lang, may passport na ba si inang-bayan? hmmmm.. ma-text nga...

3. Less time for FB, more time for self-enhancement.
Ano ba naman kasi, puro fb na lang ang inaatupag. E wala naman akong masyadong updates sa fb. Wala lang, naghihintay lang ng comments tapos dapat reply ako agad. hehehehehe. Pero ha, may achievement na ako with regards sa fb na yan. Na give-up ko na lahat ng online games sa fb... hahahaha... hirap kaya non... pinaghirapan ko pa namang mag-complete ng mga quest at magpalaki ng nasasakupan sa CityVille... hehehehe. Kaya, dapat this year, focus muna ako sa aking mga online trainings at research na din to enhance myself.

4. Iwasang magdrama.
Ano ba naman kasi itong heart na may ache na ito!!! Kaya dapat this year, iwasan kong magdrama at mag-emote. Kakapagod kaya. Nakaka-drain ng energy (aside doon sa may magdi-drain ng energy mo. tehehehe

5. I want to be noble.
Wala lang, idol ko kasi si Lancelot sa Merlin na TV series. He sacrificed himself to save Camelot. For the greater good. Siguro gusto ko lang talaga ang maging martyr. hahaha.
6. Magsimba
Nag-txt sa aking si Mamang last week. Bigyan ko daw ng panahon ang pagsimba. Sinagot ko lang sya ng "hehehe".
Ganun? Anim lang naisip ko. Kainis naman. Dadagdagan ko na lang sa susunod. By the way, nahihilig pala akong manood ng mga TV Series ngayon. Malapit ko nang matapos ang Merlin, isusunod ko na ang Queer as Folks. hehehe. Kaya lang 96.1% pa lang ang nada-download ko sa torrent (Seasons 1 to 5). Kaya konting hintay na lang. Sana A-OK ang QAF.

Hanggang sa muli....





Thursday, November 24, 2011

My Boo [2]

Part 1

(Tagal kong hindi nadugtungan to... parang nawala na ang continuity... hehehehe... pasensyahan nyo na... babawi ako sa mga susunod na mga posts)

From then on... text text na kami. Syempre umpisa sa kumustahan hanggang sa mga double meaning na mga mensahe. May konting kilig.. parang high school lang... hahaha.

We became even closer. Naghinhintayan sa merienda area sa office. Minsan pa nga nag-oovertime sa merienda e. hehehehe. Nagtutuksuhan kung sino mas malaking notes... hahahaha... Alam mo yong feeling na "pwede to" though hindi naman hayagang pinapahiwatig na pwedeng maging kami kasi wala namang umamin sa amin na pwede. Gulo ano? hehehehe...

November 1, 2006 - Syempre umuwi ako sa aming barangay para magcelebrate ng All Saints Day. Habang nagpapahinga ako sa labas, nag text pala ang mokong ng mensahing bastos... ang nakakaloka pa ang mama ko ang nakabasa... waaaa... pero sabi ko lang sa mama ko na loko-loko yong nag txt. Nakalimutan ko na ang content basta about sa kanyang notable notes ang mensahe.

"Loko ka, mama ko ang nakabasa ng text mo", reply ko.
"Ay, sorry.. wrong send", sagot naman nya.


Dumaan ang mga araw.. tuloy tuloy pa rin ang text text namin. Napapansin nga ng ka roommate ko na inuumaga daw ako sa pagti-text at palaging nakangiti... hehehehe...

Parang ang saya lang...

Hanggang dumating ang November 16... hindi ko alam kung saan galin basta nagkaaminan kami na gusto namin ang isa't isa...

Kaya nag set kami na manonood kami ng sine kinabukasan (November 17) para mapag-usapan kung ano ang meron sa amin...

Sana ganun lang kadali pero may malaking kumplikasyon... :(

Monday, October 17, 2011

Side Story... Aaron [2]

Here's the first part...
Side Story... Aaron

Nang may kumatok uli.

"Kuya Juan, bilisan mo daw, marami nang naghihintay sa'yo doon sa plaza..."
"Oo na.. susunod na.", inis kong sagot.

Tiningnan ko ngayon si Aaron. Medyo disappointed per malalaman mo na naiintindihan nya. Humingi ako ng sorry. Nagbihis ako at dali-daling umalis. Umalis akong hindi man lang nakuha ang celphone number nya.... ang tanga ko.... waaaaa... Pero ganun pa man, kung magkikita pa kami... then we were meant to see each other...

Natapos din ang programa. At super pagod ako. Pwede naman lakarin pauwi kaya lakad-lakad na lang ang ginawa ko. And to my amazement... nakita ko si Aaron....

Are we really meant to see other? Hmmmm... The sad part was... may dala na syang bag. Tinawag ko sya at tinanong kung saan sya pupunta. Uuwi na daw sya sa syudad. Nakakalungkot man pero ganun siguro ang buhay. Sabi ko sa kanya na ihahatid ko na lang sya sa terminal. Pumara kami ng tricycle at magkatabi kaming sumakay. Tinanong ko sya kung saan sya nagtatrabaho. Nurse daw sya at sa isang pribadong hospital nagtatrabaho. At pauwi na sya kasi may duty pa sya. Magkadikit ang aming mga balikat habang nakasakay sa tricycle at dahan-dahan nyang kinuha ang aking mga kamay at mahigpit itong hinawakan. Sumakay kami sa tricycle na balot ng katahimikan pero alam mong at ease ka kasi parang nagkakaintindihan kayo.

Alam mo yong magkahalong lungkot, saya at paghihinayang ang nararamdaman mo? Ewan ko pero Aaron feels different. Different in the sense na he feels good to be with. Sa konting panahon naming nagkasamang semi hubad, parang may koneksyon akong nararamdaman sa kanya. Na para bang gusto kong sumama sa kanya. Na para bang may hindi ma-explain na feeling na mas gusto mo pang makilala ang taong ito. Hindi naman siguro ito love at first sight. Probably, it was like at first interrupted sex. It is one of those feeling na kung nananaginip ka man, ayaw mo pang magising kasi gusto mong ipagpatuloy ang kung anong meron ang may maihahatid sayo nang moment na yon...

Now my question still stands...

What if you found the one that was meant for you? Would you give your best to give it a try?


Side Story... Aaron

What if you found the one that was meant for you? Would you give your best to give it a try?

Fiesta sa lugar namin, at dahil retired teacher ang mama ko may mga part din kami sa programa ng aming barangay. And I was one of the organizers. And it was like series of activities na talagang nakakapagod. Andon si Wilson para maki-fiesta sa amin bago sya tutulak sa ibang bansa upang makasama ang kanyang asawa.

Di ba nga may past kami ni Wilson na no strings attached? kaya ayon dahil siguro medyo tigang na ako (hehehehe)... sini-seduce ko ngayon si Wilson. Pauwi na sana sya sa kanila pero sinabihan ko na punta muna kami sa bahay... Hindi ko naman sya nilalandi pero nagpapakita ako ng motibo na kaylangan ko sya sa panahong iyon.

Pero bigo ako dahil talagang faithful na ngayon si Wilson sa asawa nya. Ayaw nya na sigurong makonsensya pa kaya pilit nyang nilabanan ang libog nya dahil alam ko din naman na gusto nya.

At dahil pagod na pagod ako, minabuti ko munang magpahinga. Humiga ako sa kama. E dahil fiesta naman, maraming pumapasok sa bahay. Alam mo na sa barangay di ba? Pag fiesta, e talagang fiesta. Maraming handa. Maraming makikikain na kahit hindi mo kilala.

Habang nakapikit ako, naramdaman kong may lumapit sa akin at ramdam ko tinititigan nya ako. Hindi ko lang pinansin. Deadma lang. Pagod kasi. At dahan dahang naramdaman ko na umupo sya sa aking tabi. Kinuha ang ang kamay ko at si-nuck ang hintuturo ko. Like homaygad... what is this? Tinigasan ako ngayon. Feeling ko bumabakat na ako kasi medyo manipis ang shorts na suot kong galing Baclaran. Nakapikit pa rin ako. At marahang hinalikan nya ang mga labi ko. Mainit. Medyo may laway. Kaya ibinuka ko na ang mga mata ko upang malaman ko kung sino ang gumagawa sa akin non... Parang masarap e... hehehehe

And to my amazement... hindi ko sya kilala... magkasingtangkad kami... hindi naman sya kagwapuhan... pero may appeal. Tinanong ko sya kung anong pangalan nya... Aaron daw at kaibigan sya nang kapatid ko. Hinalikan nya ako ulit. May dila na. Medyo manipis ang kanyang dila compared sa malapad kong dila. Pero his tongue feels good. Masarap paglaruan. Parang candy lang na gustong-gusto mong matunaw sa loob ng bunganga mo.

Napansin ko na liberated itong si Aaron. Hindi ko alam pero bumigay na rin ako. Dahil nagugustuhan ko ang ginagawa namin. And maybe that was the wildest thing that i've done. To have sex sa isang total stranger na hindi ko man lang naka-chat or naka-text.

Dahan-dahan naming hinubad ang aming mga damit. Sya naka t-shirt na lamang. At ako naka boxer brief na lang. Pumaibabaw ako ngayon sa kanya habang magkalapat pa rin ang aming mga labi. Pumailalim ako at kitang kitang ko ang kanyang dingdong. Katamtaman lang ang haba pero medyo matambok. Sarap hawakan. Parang may buhay na pumipiglas sa kamay ko. Hinalikan at dinilaan ko ngayon ang kanyang tagiliran na malapit sa tyan habang hawak hawak si dingdong. Napaiktad sya at pilit na nilalabanan ang kiliti na dulot ng aking mamasa-masang dila. Umakyat ngayon ang mga labi ko sa dibdib nya. At tinanong nya ako...

"Hanggang doon lang ba?"

Sinagot ko lang sya ng ngiti. Hmmm.. medyo atat si Aaron. Pero gustong gusto ko naman ang pagka-atat nya.

Patuloy pa rin ang pag-explore ko sa kanyang katawan ng may biglang kumatok sa pintuan....

"Kuya Juan, pinapatawag ka na ng mama mo. Malapit na daw mag umpisa ang programa.", sabi nong baklitang assistant ng mama ko.

Napatingin ako ngayon kay Aaron. Halatang disappointed ito.

"Sige, susunod na ako after 15 minutes.", sagot ko.

Siguro naman matatapos na namin ito sa loob ng 15 minutes... Kaya lang gusto ko pa naman ng slow type ng chukchakan. Kainis... Grrrrrr...

Nang may kumatok uli.

"Kuya Juan, bilisan mo daw, marami nang naghihintay sa'yo doon sa plaza..."

(Bitin ba... hehehehe... pakisubaybay sa part 2... ginagawa ko na... nakaka-bore kasi pag mahaba masyado ang entry... hehehehe)